Recensie

Merope: Naktės

Genre(s)


Litouwen en zijn ongerepte natuur zijn een inspiratiebron voor velen. Terecht, Litouwen is zowat drie maal zo groot als België, maar telt maar één derde van de bevolking. Het land kent uiteraard steden – het gros van de bevolking woont in de drie grootste steden: Vilnius, Kaunas en Klaipeda – maar de rest van het land bestaat uit groen, veelal eindeloze wouden. Een land om tot rust te komen.

Er wordt in Litouwen dan ook erg mooie en vaak rustgevende muziek gemaakt, met inbegrip van een boeiende wavescene dat zijn inspiratie deels haalt uit het heidens verleden van Litouwen – het laatste land in Europa dat gekerstend werd, en dat zult u geweten hebben als u er een alternatief festival bezoekt – en uiteraard uit de wondermooie natuur. Wij raden in het bijzonder projecten als Donis, Wejdas, Kūlgrinda en Atalyja aan, stuk voor stuk verbonden aan het uitstekende Dangus-label.

En daar kunnen we ook Merope aan toevoegen. Toegegeven, eigenlijk is enkel zangeres Indrė Jurgelevičiūtė echt Litouws. Naast haar wondermooie stem bespeelt zij ook de kanklės, een Litouws tokkelinstrument. Fransman Jean-Christophe Bonnafous voegt daar bansuri aan toe, een Indiaanse bamboefluit. Dan weet u al een beetje welke richting het uit gaat… De Belgische Bert Cools – overigens één van de mensen achter het Granvat-label die dit kleinood uitbrengt – leidt het geheel in goede banen met gitaar, synth en elektronica.

Toch vindt Merope het niet zo erg om als Litouws gezien te worden, want hun muziek is bijzonder geïnspireerd door de Litouwse cultuur en sfeer. De teksten zijn gebaseerd op traditionele Litouwse liederen, al is de muziek door Merope zelf geschreven. Zowel internationaal als lokaal dus. De wereld als dorp, maar wel met respect voor de natuur, want daar is Merope zeer attent op. En daar zien we de Litouwse bossen alweer voor ons dagen…

De combinatie van akoestische instrumenten en elektronica werkt uitstekend. Op het ene nummer ligt de nadruk op het eerste, bij het andere op het tweede. Het geheel doet je wegdromen, hetgeen nog versterkt wordt door de zang die net slaaprijmpjes reciteert. Het geheel heeft iets hypnotiserend, betoverend zelfs.

‘Magnifiek’, ‘uit een andere wereld’, ‘zo delicaat als het diep is’, ‘meditatief’, ‘hartverwarmend’… We geven u gewoon wat voorbeelden van wat anderen over ‘Naktės’ van Merope zeggen, de derde en laatste plaat van het trio. En ja, wij sluiten ons daarbij aan. Bovendien kreeg Merope voor deze plaat de Klara prijs voor beste wereldmuziekuitgave. En terecht, hoor.

Merope: website / bandcamp

Delen op

Tags

Over Xavier Kruth

Xavier Kruth bekeerde zich al op jonge leeftijd tot het gothicdom. Toen hij begon te puberen, moest hij lang zagen om een zwarte broek te mogen hebben. Toen hij tegenover zijn moeder argumenteerde dat hij gewoon om een zwarte broek vroeg, niet om zijn haar omhoog te doen in alle richtingen, repliceerde ze dat als hij nu een zwarte broek zou krijgen, hij daarna toch zijn haar torenhoog omhoog zou doen. Xavier was versteld over de telepathische vermogens van zijn moeder. Hij leerde destijds ook gitaar spelen, en sinds 2006 speelt hij in donkere kroegen met zijn melancholische kleinkunstliedjes in verschillende talen. In 2011 vervoegde Xavier het team van Dark Entries. In Dark Entries las hij ook dat The Marchesa Casati (gothic rock) een gitarist zocht, en zo kon hij een paar keer met de groep optreden. Later speelde hij bij Kinderen van Moeder Aarde (sjamanische folk) en werkte samen met Gert (kleinpunk). En het belangrijkste van al: in 2020 bracht hij samen met Dark Entries-collega Gerry Croon de plaat ‘Puin van dromen’ uit onder de naam Winterstille.

Wil je Dark Entries steunen? Doe een gift op BE49 0017 6243 8971

© Dark Entries. Alle rechten voorbehouden. Ontwerp door We Cre8 It.